تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به این لحظه می باشد

دسته ها :‌ بازی , تکنولوژی , سایر تکنولوژی ها , سرگرمی

زمان‌هایی که با بازی‌های رایانه‌ای‌ در ایران به باد می‌روند

چند روز پیش آماری از طرف رئیس بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای اعلام شد که  شاید از آمار تلفات سوانح رانندگی فاجعه­‌آمیزتر باشد.
هم اکنون در ایران ۲۳ میلیون نفر از بازی‌­های رایانه‌ای استفاده می‌کنند که هر نفر سهم ۷۹ دقیقه‌­ای استفاده روزانه از بازی‌های رایانه‌ای را به خود اختصاص داده است. حالا توجه شما را به تحلیلی جالب از آمار و ارقام بالا جلب می‌کنم. بررسی این آمار در کل ایران ما را به عدد ۳ میلیون و ۲۸ هزار و ۳۰۰ ساعت می‌رساند.جالب­‌تر آنکه بدانید عمر یک فرد ۶۰ساله، ۵۲۵ هزار و ۶۰۰ ساعت است. به عبارتی در هر روز به اندازه عمر ۶ انسان ۶۰ ساله در ایران برای انجام بازی­‌های رایانه‌­ای زمان صرف می‌شود.
طبق اعلام آمار، سرانه مطالعه ایرانیان در سال ۲۰۱۵ (که برخی آمار مطالعه کتاب، روزنامه، قرآن و ادعیه را هم در آن ادغام کرده‌­اند) تنها ۱۳ دقیقه است. جالب‌تر آنجاست که بدانید کشور ژاپن از نظر عادت به کتابخوانی جایگاه نخست را در جهان دارد و ۹۱ درصد مردم این کشور به طور معمول کتاب، روزنامه و مجله می‌خوانند و عدد ۹۰ دقیقه در هر روز به عنوان سرانه مطالعه برای هر شهروند ژاپنی به ثبت رسیده است. البته به عبارتی دیگر یک ژاپنی در سال حدود ۴۷ کتاب می‌خواند!

کیم وو چونگ، موسس شرکت دوو در کتاب خاطرات خود «سنگ فرش هر خیایان از طلاست» می‌گوید: به دنبال این بودم که چرا شمال اروپا از جنوب اروپا از لحاظ صنعتی و اقتصادی پیشرفته‌تر است. بعد از بررسی­‌های زیاد به این نکته ساده رسیدم که مردم شمال اروپا برخلاف جنوب اروپا تمایلی به خواب عصرگاهی ندارند.
یعنی چه؟ خیلی ساده است، آنها این زمان خواب و یا استراحت در جنوب اروپا را به کار مشغولند. در مجموع به چند میلیون ساعت کار افزوده به نسبت کشورهای دیگر می­‌رسند و این خود یعنی پیشرفت.

پس لطفاً اگر از این دست افراد هستیم که به افزایش آمار بازی‌‌های رایانه­‌ای و کاهش سرانه مطالعه کمک می‌کنیم، دیگر برای تفاوت پیشرفت­‌هایمان با کشورهای پیشرفته بر سر مسئولان غر نزنیم، چرا که باید پیشرفت را از خودمان شروع کنیم، برنامه‌­ریزی برای زندگی و استفاده بهینه از زمان.

3 دیدگاه 209 بازدید 9
آیا شما هم به نویسندگی علاقه دارید؟

۳ دیدگاه

  1. no name! says:

    حرف شما صحیح ولی من خودم یک مدت شب تاروز بازی های انلاین مختلف میکردم اول اینکه فرهنگ سازی باید باید باشه و اینکه تو بازی هایی که میکردم ژاپنی ها شدیدا فعال بودن و در تمام بازی ها حضور پررنگی داشتن

  2. AR3H1D says:

    خیلی ناراحت کنندست که هنوز هم چنین افکاری توی جامعه ی ما وجود داره.
    بازی یک فرمی از هنره همون طور که فیلمسازی و نویسندگی یک فرم از هنر هستند.(منظور بنده امثال “clash of clans”و”fifa” نیست. منظورم امثال”heavy rain”و”last of us” هست: بازی های واقعی) ولی به طرز جالبی توی جامعه ی ما پذیرفته نیست. اون هم صرفاً به خاطر افرادی که از این هنر سوءاستفاده می کنند. برای انتقاد از هر چیزی، لازمه که اول اون رو بشناسید. و به نظرم میاد که شما آشنایی چندانی با بازی ندارید.
    به عنوان مثال کشور ژاپن که ازش نام بردید( که مثال محبوب ما ایرانی هاست در مورد هر موضوعی)، یکی از قطب های اصلی بازیسازی دنیاست و خود مردم ژاپن هم وقت زیادی رو به بازی کردن اختصاص می دن.
    به نظر بنده لذت بردن از هیچ نوع هنری، اتلاف وقت نیست.
    امیدوارم بودم که همچین باور هایی دیگه توی جامعه ی ما جایی نداشته باشند…

    • جواد شکوری says:

      دوست عزیز ممنون از وقتی که برای مطالعه این تحلیل گذاشتید
      اوقات فراغت یکی از مواردی هست که همه انسانها به نسبتی از آن برخوردارند، اما همان ژاپنی که شما مثال میزنید اگر قطب تولید بازی است این موضوع باعث تفریط و اتلاف این اوقات فراغت برای استفاده از بازی ها نمیشود، منظور این نوشته هم همین است
      به انسان های حاضر در مترو و اتوبوس نگاه کنید، یا مشغول گیم هستند و یا شبکه های اجتماعی !!؟؟؟
      من هم در وادی هنر هستم، لذت بردن یک بحثه و اتلاف وقت و انرژی به شکل افراط گونه موضوعی دیگر

۳ دیدگاه

  1. no name! says:

    حرف شما صحیح ولی من خودم یک مدت شب تاروز بازی های انلاین مختلف میکردم اول اینکه فرهنگ سازی باید باید باشه و اینکه تو بازی هایی که میکردم ژاپنی ها شدیدا فعال بودن و در تمام بازی ها حضور پررنگی داشتن

  2. AR3H1D says:

    خیلی ناراحت کنندست که هنوز هم چنین افکاری توی جامعه ی ما وجود داره.
    بازی یک فرمی از هنره همون طور که فیلمسازی و نویسندگی یک فرم از هنر هستند.(منظور بنده امثال “clash of clans”و”fifa” نیست. منظورم امثال”heavy rain”و”last of us” هست: بازی های واقعی) ولی به طرز جالبی توی جامعه ی ما پذیرفته نیست. اون هم صرفاً به خاطر افرادی که از این هنر سوءاستفاده می کنند. برای انتقاد از هر چیزی، لازمه که اول اون رو بشناسید. و به نظرم میاد که شما آشنایی چندانی با بازی ندارید.
    به عنوان مثال کشور ژاپن که ازش نام بردید( که مثال محبوب ما ایرانی هاست در مورد هر موضوعی)، یکی از قطب های اصلی بازیسازی دنیاست و خود مردم ژاپن هم وقت زیادی رو به بازی کردن اختصاص می دن.
    به نظر بنده لذت بردن از هیچ نوع هنری، اتلاف وقت نیست.
    امیدوارم بودم که همچین باور هایی دیگه توی جامعه ی ما جایی نداشته باشند…

    • جواد شکوری says:

      دوست عزیز ممنون از وقتی که برای مطالعه این تحلیل گذاشتید
      اوقات فراغت یکی از مواردی هست که همه انسانها به نسبتی از آن برخوردارند، اما همان ژاپنی که شما مثال میزنید اگر قطب تولید بازی است این موضوع باعث تفریط و اتلاف این اوقات فراغت برای استفاده از بازی ها نمیشود، منظور این نوشته هم همین است
      به انسان های حاضر در مترو و اتوبوس نگاه کنید، یا مشغول گیم هستند و یا شبکه های اجتماعی !!؟؟؟
      من هم در وادی هنر هستم، لذت بردن یک بحثه و اتلاف وقت و انرژی به شکل افراط گونه موضوعی دیگر