تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به این لحظه می باشد

دسته ها :‌ هنر و ادبیات

سیانور

سیانور آخرین ساخته به نمایش درآمده بهروز شعیبی به عنوان یک درام سیاسی فیلم مهمی محسوب می شود که سراغ داستانی بر پایه واقعیت رفته است. سال ۱۳۵۴ و ترور مجید شریف واقفی پس از انشعاب هایی که در سازمان مجاهدین صورت گرفته و منجر به تسویه حساب های خونین درون گروهی شد.شعیبی برای تصویر کشیدن این اتفاق تلخ، روش مناسبی مبتنی بر روایت غیر خطب را برگزیده و از طریق شخصیتی خیالی به نام امیر فخرآرا مخاطب را وارد داستانی پیچیده و تو در تو می کند. روایتی عاشقانه از پلیسی جوان که زمانی عاشق دختری به نام هما بوده که به یکباره ناپدید شده و حال امیر می تواند به واسطه همکاری با ساواک و شخص بهمنش ردی از هما پیدا کند. ترور مرتضی صمدیه لباف و زخمی شدنش در کنار دستگیری و اعترافات وسیع وحید افراخته، ریتم خوبی به داستان بخشیده و امیر را سرانجام به همایی می رساند که زخمی و گلوله خورده وارد خانه او شده است. فلاش بک ها در سیانور نقش مهمی در پیشبرد داستان و روشن تر شدن روابط میان آدم ها دارد و این در حالی است که بسیاری از سینماگران با تصور اینکه مخاطب داخلی دل خوشی از فلاش بک ندارد عموما از آن حذر می کنند. بخش مهمی از قوت فیلم سینمایی سیانور پس از فیلمنامه به دو عامل کلیدی بازمی گردد:بازی بازیگران و نیز طراحی صحنه و لباس حیرت انگیز آن. در اولی بازی های خوبی از حامد کمیلی، هانیه توسلی و مهمتر از همه مهدی هاشمی شاهد هستیم که نقش خود را به خوبی درک کرده اند. کمیلی نمونه تمام عیار آدم هایی است که در یک بزنگاه به شدت کم آورده و برای نجات جان خود دست و پای بیهوده ای می زند. توسلی اما شبیه ترین تصویر به دختران چریک دهه پنجاهی است که به یکباره آرمان هایش را بر باد رفته دیده و می خواهد انتقام همه از دست رفته هایش را یک جا بگیرد. مهدی هاشمی در نقش بهمنش مامور رده بالای ساواک توانسته تصویری متفاوت را از این تیپ شخصیت ها خلق کرده و رنگ و بویی از باورپذیری به آن تزریق کند. در عین حال نباید از طراحی صحنه و لباس سیانور هم به سادگی عبور کرد که در ترسیم فضای تهران دهه پنجاه عالی عمل کرده است.

0 دیدگاه 245 بازدید 4
آیا شما هم به نویسندگی علاقه دارید؟

دیدگاهی ثبت نشده است.

دیدگاهی ثبت نشده است.